دین و زندگی

برخى مادران و يا پدران, گاهى بى دليل موجه بعضى از فرزندان خود را بر برخى ديگر ترجيح داده و رفتار محبت آميزترى را با او دارند, و بويژه اين توجه بيشتر ـ كه گاهى خيلى هم مايه عذاب و اذيت براى برخى خانواده ها مى شود ـ وقتى اتفاق مى افتد كه پس از يك فرزند خردسال, نوزاد ديگرى متولد مى شود كه معمولا در اين صورت كودك بزرگتر به دست فراموشى سپرده مى شود و همه توجه ها به سوى دومى گسيل مى گردد و در نزاع ها و برخوردهاى كودكانه گرچه دومى مقصر باشد هميشه حق به او داده مى شود, و اولى را به بهانه اينكه تو بزرگ هستى, از حق خود محروم مى كنند, و بازتاب چنين رفتارى بسيار روشن است. در صورتى كه با توجه به اينكه بخصوص در ماههاى اول تولد نوزاد, كه هم شروع دوران تازه و فصل جديدى از نوع رابطه والدين با كودك اولى است و طبعا از حساسيت بيشترى برخوردار است و از طرف ديگر اظهار محبت به نوزاد نيز تأثير چندانى بر او ندارد, بايد بيشتر توجهات و ابراز علاقه ها معطوف به كودك نخستين شود, تا او احساس نكند كه با آمدن ديگرى, همه چيز از او گرفته شده و ديگر توجهى به او نمى شود. اين رفتار هم از ميزان ناهنجاريها و بهانه جوييهاى او مى كاهد و هم رابطه آينده او با كودك تازه وارد را به خوبى شكل مى دهد.
در روايت آمده است: « رسول گرامى(ص) روزى مردى را كه داراى دو فرزند پسر بود, ديدند كه فقط يكى از آن دو را بوسيد حضرت فرمودند: چرا با هر دو به يك گونه عمل نكردى؟ »3
و باز در حديث ديگرى از همان حضرت آمده است: بين فرزندان خود همچنان كه دوست داريد آنها با شما به عدالت رفتار كنند, عادلانه عمل كنيد. 4
ج: فراهم كردن محيطى آرام براى فرزندان در سايه تفاهم با همسر و خويشان
نكته اى قابل توجه اين است كه در مورد زن و يا مادر و يا همسر نمونه نمى توان هر يك را جداى از ديگرى به حساب آورد. يك زن نمونه نمى تواند مادر و يا همسر نمونه نباشد همچنان كه مادر نمونه الزاما همسر نمونه هم هست, چون تا زن در همسرى, شايسته نباشد قادر نيست به وظايف مادرى قيام كند. قربانى اصلى زندگي هاى پرجنجال و با روابط ناسالم, فرزندان اند. اگر خانمى بتواند حتى الامكان محيط خانواده را آغشته به محبت و تفاهم كند و از كم و كاستيهاى زندگى چشم پوشى كند و خلاهاى معيشتى را از جريان اطلاع فرزندان خود دور سازد و در چشم آنان زندگى مشترك خود با شوهر و فرزندان را موفق جلوه دهد و روح قناعت و سازش را در وجدان آنان تقويت كند و روابطى سالم با اقوام خود و شوهر برقرار سازد, چنين زنى بالاترين خدمتها را به بچه هاى خود كرده و خود نيز از آثار آن بهره مند است.