دین و زندگی

1-اگر شوهر در زندگي يادآور خدا شد او را همراهي و اگر خدا را فراموش كرد، يادآور او شود و به او تذكر دهد.
2-در حفظ دين و تقوا و انجام وظايف الهي و اجتماعي، شوهرش را ياري كند.
3-كم خرج باشد و مهرش سنگين نباشد.
4-ودود و خوش زبان و مهربان باشد و مانند مادري مهربان از او پرستاري و محافظت كند.
5-ولود باشد؛ نازا و عقيم نباشد.
6-خانه را محل استراحت شوهر قرار دهد و هنگام بروز مشكلات و ناراحتيها دلداريش دهد.
7-از زحمات شوهر و چيزهايي كه به منزل مي آورد تشكر و قدرداني نمايد.
8-هيچگاه از شوهر چيزي را مطالبه نكند كه قدرت تهيه آن را ندارد.
9-هنگام خروج شوهر از منزل، خودش و اموال شوهرش را حفظ كند و هنگام ورود او، با خوشحالي به استقبال او برود.
10-در منزل و براي شوهرش آرايش كند و بهترين لباسها را بپوشد و برايش دلبري كند.
11-هنگام خروج از منزل سنگين و با وقار و بدون آرايش خارج شود و با مردان بيگانه گرم نگيرد و شوخي نكند.
12-در حضور شوهر از مردهاي ديگر تعريف و تمجيد نكند.
13-اگر مرتكب اشتباهي شد فوراً از شوهر عذر خواهي كند.
-14اسباب خوشنودي شوهر را فراهم كند و موجب خشم و عصبانيت شوهر نشود و اگر عصباني شد رضايت او را جلب كند.
15-اگر شوهر فرمان داد، اطاعت كند و اگر قسم خورد، باور كند و تكليف خود را انجام دهد.

16-اهل قناعت باشد تا در زندگي شوهر خود را به زحمت نيندازد.
17-چنانچه از شوهر كار ناروايي سرزد، عفو و اغماض نمايد.
18-خانه را لطيف، پاكيزه و زيبا و مرتب نگه دارد و در زندگي اقتصاد و ميانه روي را رعايت كند و از اسراف و تبذير و ولخرجي اجتناب كند. و در غذا پختن خوش سليقه و كاردان باشد. به سليقه شوهرش توجه كند.
19-در تغذيه، بهداشت و سلامت جسم و روح بچه ها كوشا باشد و در معالجه، درمان و پرستاري از آنها جديت نمايد.
20-امانتدار، راز نگه دار و راستگو باشد[7].