آلبرت انيشتين (فوت 1955 م) در رساله پاياني عمر خود با عنوان: “دي اركلرونگ “ Die Erklarung” von: Albert Einstein 1954 يعني: «بيانيه» كه در سال 1954 آن را در آمريكا و به آلماني نوشته است - اسلام را بر تمامي اديان جهان ترجيح مي دهد و آن را كامل ترين ومعقول ترين دين مي داند. اين رساله در حقيقت همان نامه نگاري محرمانه انيشتين با آيت الله العظمي بروجردی (فوت1340ش=1961م) است كه توسط مترجمين برگزيده شاه ايران محرمانه صورت پذيرفته است. انيشتين در اين رساله ، «نظريه نسبيت» خود را با آياتي از قرآن كريم و احاديثي از (نهج البلاغه) و بيش از همه بحارالانوار{ علامه مجلسي }كه از عربي به انگليسي توسط حميد رضا پهلوي (فوت1371ش) و... ترجمه و تحت نظر آيت الله بروجردي شرح مي شده تطبيق داده و نوشته كه هيچ جا در هيچ مذهبي چنين احاديث پر مغزي يافت نمي شود و تنها اين مذهب شيعه است كه احاديث پيشوايان آن نظريه پيچيده «نسبيت» را ارائه داده ولي اكثر دانشمندان نفهميده اند. از آن جمله حديثي است كه علامه مجلسي در مورد معراج جسماني رسول اكرم(ص) نقل مي كند كه؛ هنگام برخاستن از زمين، دامن يا پاي مبارك پيامبر به ظرف آبي مي خورد و آن ظرف واژگون مي شود اما پس از اينكه پيامبراكرم(ص) از معراج جسماني باز مي گردند مشاهده مي كنند كه پس از گذشت اين همه زمان هنوز آب آن ظرف در حال ريختن روي زمين است. انيشتين اين حديث را از گرانبهاترين بيانات علمي پيشوايان شيعه در زمينه «نسبيت زمان» دانسته و شرح فيزيكي مفصلي بر آن مي نويسد. همچنين انيشتين در اين رساله «معاد جسماني» را از راه فيزيكي اثبات مي كند {علاوه بر قانون سوم نيوتون=عمل وعكس العمل{    او فرمول رياضي معاد جسماني را عكس فرمول معروف «نسبيت ماده و انرژي» مي داند: 2E=M.C
    يعني اگر حتي بدن ما تبديل به انرژي شده باشد دوباره عينا به ماده تبديل شده و زنده خواهد شد. او همچنين در همين رساله، عقيده به «وحدت وجود» را از خرافات شايع شده تلقي كرده و آن را از ديدگاه «فيزيك كلاسيك» و «فيزيك نسبيتي» به شدت مورد حمله قرار مي دهد. به طور خلاصه او مي گويد: هر موجودي داراي حيطه و مرز فيزيكي خاص خود است (حيز وجودي) كه امكان ندارد با موجود يا وجود ديگري اتحاد يا وحدت داشته يا بيابد. در ارتباط با «عقل» نيز با كمال شگفتي - انيشتين نظريه اخباريون شيعه را (كه عقل را نسبي مي دانند و در حريم شرع و دين آن را به كار نمي برند) صحيح دانسته و مي گويد: حق با اخباري هاي شماست و هنوز زود است كه مردم اين را بفهمند. در ادامه نيز فرمول رياضي خاصي براي «عقل نظري بشر» ارائه داده و «نسبيت» آن را اثبات مي كند. انيشتين در اين كتاب همواره از آيت الله بروجردي با احترام و به لفظ «بروجردي بزرگ» ياد كرده و از شادروان پروفسور حسابي نيز بارها با لفظ «حسابي عزيز» ياد كرده است.

     روزنامه رسالت، شماره 6627 به تاريخ 3/11/87، صفحه 7