خودارضایی و مبارزه با ان -قسمت سوم
دو-
آسيب هاي روحي و رواني
ضعف حافظه و حواسپرتي، اضطراب، منزوي شدن و گوشهگيري، افسردگي، بينشاطي و لذت نبردن از زندگي، پرخاشگري، بداخلاقي و تندخويي، كسالت دائمي و ضعف اراده، احساس حقارت، عدم اعتماد به نفس، احساس گناه و عذاب وجدان بروندادهاي رواني و روحي خودارضايي است. شرح پارهاي از اين موارد در مباحث گذشته روشن شد.
سه- آسيب هاي اجتماعي
ناسازگاري خانوادگي، بيميل شدن به همسر و ازدواج، ناتواني در ارتباط با جنس مخالف و همسر، احساس طرد شدن، از بين رفتن عزّت، پاكي، شرافت و جايگاه اجتماعي، دير ازدواج كردن و لذت نبردن از زندگي مشترك جهت آگاهي بيشتر نگا: قائمي، علي، خانواده و مسائل جنسي كودكان، (تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان جمهوري اسلامي ايران، چاپ دهم، 1376)
چهار- آسيب هاي معنوي و اخروي
هيچ يك از آسيب هاي پيش گفته، به اهميت آسيب هاي معنوي نيست؛ زيرا آسيب هاي معنوي، جان و دل و به عبارت ديگر كنه حقيقت وجود آدمي را تباه ميسازد. خودارضايي از نظر دين يك گناه است و به تعبير قرآن زنگار بر دل مينهد: «كَلاَّ بَلْ رانَ عَلي قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ»؛ «چنين مباد! بلكه اعمال (ناشايست) دل هاي آنان را زنگار زده است».مطففين (83)، آيه 24
زنگ يا زنگار در اشياي مادي، همان چيزي است كه روي فلزات و اشياي قيمتي مينشيند و معمولاً نشانه پوسيدن و از بين رفتنِ شفافيت و درخشندگي آن و در نهايت ضايع شدن و از بين رفتن آن است.
علامه طباطبايي در تفسير الميزان ميفرمايد: از آيه شريفه سه نكته استفاده ميشود:
1- اعمال زشت، نقش و صورتي به نفس و روح انسان ميدهند؛
2- اين نقش و صورت خاص، مانع آن است كه نفس آدمي حق و حقيقت را درك كند؛
3- نفس آدمي به حسب طبع اوليهاش صفا و جلايي دارد كه با داشتن آن، حق را آن طور كه هست درك ميكند. طباطبايي، سيد محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوي همداني، (تلخيص)، (قم: دفتر انتشارات اسلامي، بيچا، بيتا)، ج 20، ص 385
ضعف حافظه و حواسپرتي، اضطراب، منزوي شدن و گوشهگيري، افسردگي، بينشاطي و لذت نبردن از زندگي، پرخاشگري، بداخلاقي و تندخويي، كسالت دائمي و ضعف اراده، احساس حقارت، عدم اعتماد به نفس، احساس گناه و عذاب وجدان بروندادهاي رواني و روحي خودارضايي است. شرح پارهاي از اين موارد در مباحث گذشته روشن شد.
سه- آسيب هاي اجتماعي
ناسازگاري خانوادگي، بيميل شدن به همسر و ازدواج، ناتواني در ارتباط با جنس مخالف و همسر، احساس طرد شدن، از بين رفتن عزّت، پاكي، شرافت و جايگاه اجتماعي، دير ازدواج كردن و لذت نبردن از زندگي مشترك جهت آگاهي بيشتر نگا: قائمي، علي، خانواده و مسائل جنسي كودكان، (تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان جمهوري اسلامي ايران، چاپ دهم، 1376)
چهار- آسيب هاي معنوي و اخروي
هيچ يك از آسيب هاي پيش گفته، به اهميت آسيب هاي معنوي نيست؛ زيرا آسيب هاي معنوي، جان و دل و به عبارت ديگر كنه حقيقت وجود آدمي را تباه ميسازد. خودارضايي از نظر دين يك گناه است و به تعبير قرآن زنگار بر دل مينهد: «كَلاَّ بَلْ رانَ عَلي قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ»؛ «چنين مباد! بلكه اعمال (ناشايست) دل هاي آنان را زنگار زده است».مطففين (83)، آيه 24
زنگ يا زنگار در اشياي مادي، همان چيزي است كه روي فلزات و اشياي قيمتي مينشيند و معمولاً نشانه پوسيدن و از بين رفتنِ شفافيت و درخشندگي آن و در نهايت ضايع شدن و از بين رفتن آن است.
علامه طباطبايي در تفسير الميزان ميفرمايد: از آيه شريفه سه نكته استفاده ميشود:
1- اعمال زشت، نقش و صورتي به نفس و روح انسان ميدهند؛
2- اين نقش و صورت خاص، مانع آن است كه نفس آدمي حق و حقيقت را درك كند؛
3- نفس آدمي به حسب طبع اوليهاش صفا و جلايي دارد كه با داشتن آن، حق را آن طور كه هست درك ميكند. طباطبايي، سيد محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوي همداني، (تلخيص)، (قم: دفتر انتشارات اسلامي، بيچا، بيتا)، ج 20، ص 385
همچنين آسيب هاي معنوي جهان گذران را در مينوردد و اگر اصلاح نگردد، حيات جاودان
آدمي را در معرض تباهي و شوربختي قرار ميدهد. از اين رو نصوص ديني نسبت به آن
هشدارهاي لازم را داده اند. پيامبر اكرمصلي الله عليه وآله وسلم در اين باره
ميفرمايد: «ناكح الكف ملعون»؛«ملعون است كسي كه خودارضايي كند» ري شهري، محمد، ميزان الحكمة، ج 12، ص 5654
امام صادقعليه السلام نيز ميفرمايد: «با سه گروه خداوند در روز قيامت سخن
نميگويد و پاكشان نميخواند و عذابي دردناك دارند، از آن سهاند، خودارضايي كننده
و كسي كه لواط دهد»همان، ح 19049..
در روايات ديگري امام صادقعليه السلام خودارضايي را گناه عظيم و مورد نهي الهي
معرفي فرموده است همان، ح 19050
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۰ ساعت 18:45 توسط میم -ب
|