پایه های دوستی -قسمت اول
پايه هاى دوستى
پيامبر گرامى اسلام (ص ) و ائمه اهل
بيت (ع ) در بيان آنچه برادرى بر اساس آن قرار دارد
ودوستى بـر پـايـه هـاى آن اسـتـوار اسـت بـه هيچ روى فروگذارى نكرده
و مردم را بدانها آگاه وتشويق فـرموده اند .
چه رعايت آنها موجب مزيد استحكام روابط برادرى و پيوندهاى
دوستى در ميان افراد اجتماع است .
مـا برخى از اين مقومات و اركان دوستى را كه پيامبر(ص )
امامان اهل بيت(ع )درسخنان جاويد خود بدانها تصريح كرده اند از نظر خوانندگان مى گذرانيم
.
1-ديد و بازديد
شايد زيباترين و دلپسندترين
مظاهر وفادارى و دوستى ديدار دوستان از يكديگر و جوياشدن حال
ايشان در خانه آنها مى باشد و اين امر در دل دوستى كه به ديدارش مى
روندبزرگترين اثر را به جا مـى گـذارد چـه اين عمل نشانه دوستى صادقانه و گواه گرايش وهماهنگى و موجب استحكام پـيوندهاى برادرى و
دوستى
است .
از اين رو پيامبر(ص )بزرگوار فرموده است : ديدارها
دوستى را مى روياند.
آن حضرت و ائمه (ع ) برديدو بازديد و مراوده تشويق فرموده
و آن را از اعمالى شمرده اند كه انسان را به خداوندنزديك مى گرداند .پيامبر
خدا(ص ) فرموده است
: فرشته اى مردى را ديد كه بر در خانه اى ايستاده است به
او گفت : اى بنده خدا در اين خانه چه حاجت دارى ؟ پاسخ داد: در آن دوستى دارم كه مى خواهم به او سلام كنم , فرشته به او گفت : ميان
تو و او پيوند خويشى نزديكى است يانيازمندى تو را به اين كار وادار كرده است ؟ پاسخ داد: من هيچ نيازى به او ندارم جز
اين كه من در
برابر پروردگار جهانيان نسبت به او متعهدم , و ميان من و
او خويشى و
قرابتى نزديكتر از اسلام نيست , فرشته گفت : من فرستاده
خـداونـد بـه سـوى تو هستم او به توسلام مى رساند و مى
فرمايد: مرا ديدار كردى و من بهشت را بـرايت واجب
ساختم , و ازخشم خود و آتش دوزخ تو را معاف كردم و اين به سبب آن است كه او را به خاطر من دوست داشتى .
نيز فرموده است : كسى كه برادر مؤمن خود را در خانه اش ديدار كند خداوند مى فرمايد : تو مهمان و ديـدار كـننده منى و پذيرايى تو بر عهده من است و به سبب آن كه او را
دوست داشتى بهشت را برايت واجب كردم.
عـلى بن الحسين (ع ) فرموده است :كسى كه به خاطر خدا و
رسيدن به وعده لقاى اودوستش را ديـدار كـنـد هـفـتـاد هزار
فرشته او را مشايعت مى كنند و ندا كننده اى از پشت سراو را مشايعت مـى
كـنـد و نـدا كننده اى از پشت سر او را ندا مى دهد: هان خوش باش وبهشت بر
تو گوارا باد, و هنگامى كه دوستش مصافحه مى كند رحمت الهى سر تا پاى اورا
فرا مى گيرد.
امام باقر(ع ) فرموده است : هر مؤمنى براى ديدار برادر مؤمنش از خانه بيرون آيد درحالى كه دانا به حق او
باشد خداوند براى هر گام او حسنه اى ثبت , و سيئه اى محو مى كندو يك درجه او
را بالا مـى بـرد .
هـنگامى كه در خانه را مى كوبد درهاى آسمان به رويش بازمى شود, و وقتى همديگر را ديـدار و مـصافحه و معانقه مى كنند خداوند
به آنها نظررحمت مى كند و در برابر فرشتگان به آنها مباهات فرموده مى گويد: به
اين دو بنده ام بنگريد كه به خاطر من يكديگر را ديدار و با هم دوستى مـى كنند, حق است بر من كه پس از اين آنها را به آتش عذاب نكنم .و هنگامى كه او به خانه اش باز مـى گـردد فـرشـتگانى به عدد نفسها و
گامها و
سخنانش او را بدرقه مى نمايند و پيوسته او را از بلاهاى
دنيا وشدايد
هولناك آخرت محافظت مى كنند.
نـيز فرموده است : كسى كه به خاطر خدا برادر مؤمنش را از روى محبت و شوق ديداركند خدا را زيـارت كرده و هنگامى كه با او مصافحه مى كند هر حاجتى را در امر دين ودنيا از خداوند بخواهد حق تعالى حاجتش را برآورده مى گرداند .
امام صادق (ع ) فرموده است : مراوده ميان دوستان در
حضر, ديد و بازديد و در سفر, نامه نوشتن به يكديگر است .
نـيـز فـرمـوده اسـت :انـسـان به قصد برادر
مؤمنش از خانه بيرون مى آيد تا او را ديدار كند, وباز نمى گردد جز اين كه
خداوند حوايج دنيا و آخرت او را برآورده مى كند.
نـيـز فـرمـوده است : هر كس دوستش را
تنها به خاطر خدا نه غير او و طلب وعده هاى خداوند و تـحقق ثوابهاى او
ديدار كند خداوند هفتاد هزار فرشته را مامور مى كند كه او راندا مى دهند:
هان خوش باش و بهشت بر تو گوارا باد .
نـيـز: كـسـى كه برادر مؤمنش
را به خاطر خداوند ديدار كند خدا مى فرمايد: مرا زيارت كردى , و پاداش
تو بر عهده من است و من به پاداشى براى تو جز بهشت راضى نيستم
نـيز: سه چيزند كه روز قيامت خالص براى
خداوندند: مردى كه برادر مؤمنش را به خاطر خداوند ديـدار
كـنـد, او از زايران خداست و بر خداوند است كه زايرانش را
گرامى بدارد و آنچه را آن مرد بخواهد به او بدهد .ديگر مردى است كه وارد
مسجد مى شود تانماز بگزارد و او به انتظار نماز ديگر در
مسجد مى ماند و او مهمان خداوند است و براوست كه مهمان خود را گرامى بدارد .و
ديگر حج كننده و عمره گزار است , اينان واردشوندگان بر خدايند, و حق است بر او كه
وارد شوندگانش را گرامى بدارد.
نيز:هر كس دوستش را به خاطر خداوند ديدار
كند, روز قيامت در حالى وارد مى شودكه بر او دو جامه سپيد
نازك از نور است و از كنار هر چيزى كه بگذرد بر آن مى تابد
تاآنگاه كه در پيشگاه حق تـعـالـى بـايستد, خداوند به او مى فرمايد: مرحبا
و با گفتن اين كلمه عطاياى فراوان به او داده مى شود.
ايـن درجـات عـالى و مقامات بلند بهره كسانى است كه
برادران نيك و مؤمن و ياران پرهيزگار و نـيكوكار خود را ديدار مى كنند .
چنان كه امام صادق (ع ) فرموده است :اى فرزند! هر گاه به
ديدار كـسـى مـى روى نـيكان را ديدار كن و فاجران و بدكاران را
ملاقات مكن زيرا اينان همچون تخته سـنـگـى هـسـتـنـد كـه آب از آن جـارى نمى شود, و مانند درختى هستند كه برگهاى آن سبز نمى گردد, و
چون سرزمينى هستند كه گياه از آن نمى رويد.ادامه دارد..........