و- رزق حَسَن :

در پاره‌ای از آیات، قرآن رزق را به صفت حَسَن ستوده است، مانند: آنچه از شعیب پیامبر در گفتگوی با قومش حکایت شده «یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىَ بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّی وَرَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا » ؛ ای قوم من خبر دهید اگر من بر دلیل آشکاری از جانب پروردگارم باشم و روزی نیکویی به من داده باشد.

در تفسیر المیزان در ذیل این آیه آمده است که مراد از رزق حسن، وحی نبوت است، که مشتمل بر اصول معارف و شرایع است. و در سوره حج از پاداش هجرت و شهادت به رزق حسن، تعبیر شده است.  28رزق حسن، رزقی است از آلودگی منزه و یا از معنویت والایی برخوردار باشد.

1-المفردات اثر راغب اصفهانی، ص 194.

2-قرآن کریم، سوره مومنون آیه 73.

3-قرآن کریم، سوره ذاریات آیه 58.

4-حصر به واسطه ضمیر فصل و خبر محلّی به الف و لام است.

5-قرآن کریم، سوره نسا آیه 4.

6-یعنی سبب به جای مسبب قرار گرفته است.

7-تفسیر المیزان، ج 3 ، ص 146 (چاپ عربی – بیروتی.

8-تا 13 – بحارالانوار، مجلد 102 ص 9 تا 12.

14-وما من دابة فی الارض الاعلی الله رزقها»، سوره هود آیه 6.

15-حدیث امام علی (ع) و اعرابی و مهار شتر، که خواهد آمد.

16-شرح نهج‌البلاغه فیض الاسلام نامه 31 بخش 106

17-همان، حکمت 371

18-و ینظرما فی البحار ج 103 ص 31-29 

19-ج 16 ص 114.

20-سوره هود، آیه 6.

21-سوره حج، آیه 51.

22-سوره رعد، آیه 26

23-سوره عنکبوت آیه 36 و 37

24-البته مقصود از فرح شادی مفرط است که موجب غفلت می‌گردد.

25-المیزان، ج 16، ص 193-192، با اندک توضیح.

26-سفینه البحار، ج 2، ص 382-381.

27-نامه 31 نهج البلاغه، بخش 71.

28-سوره حج، آیه 58.