قسمت چهارم-اخلاق اجتما عی
محبت و احترام متقابل-
اساس معاشرت بین مسلمانان احترام و محبت متقابل است یعنی هر دو موظف هستند به هم
احترام گذاشته و با محبت با هم رفتار نمایند. قرآن مجید در سوره فتح، مؤمنین
را چنین وصف می کند:
« اشداء علی الکفار رحماء بینهم ». نسبت به کفار شدیدند ولی بین خودشان با
رأفت و رحمت رفتار می کنند.
و در سوره بلد می فرماید :
« و تواصوا بالرحمه » . یکدیگر را توصیه می کنند به رأفت و رحمت و ملاطفت.
از نظر اسلام اگر فردی متوقع باشد تا دیگران احترامش کنند ولی او نسبت به مردم
چنین نباشد، توقع بی جا و اشتباهی است.
اینکه در سوره حجرات می فرماید :
« انما المؤمنین اخوه » یعنی مؤمنین برادرند، از بین همه نسبت ها نسبت
«اخوه» را ذکر فرموده است که حاکی از تساوی است. همانگونه که دو برادر نسب به
حقوق، با هم برادرند، و هر کس توقع محبت و احترام دارد، خود نیز باید احترام کند و
محبت نماید .
2. آداب معاشرت اسلامی
آنچه تاکنون گذشت، اصول کلی معاشرت اسلامی بود و اکنون در صدد بیان آداب معاشرت
اسلامی هستیم.
معاشرت از نظر اسلام بایدها و نبایدهای فراوانی دارد که ما تحت عنوان آداب معاشرت
آنها را ذکر می نمائیم.
حسن خلق با معاشرین
اسلام به حسن معاشرت و حسن خلق، اهمیت بسیاری داده است. بالاترین مدحی که در قرآن
از پیامبر (ص) شده است. رابطه با حسن خلق او است.
« و انک لعلی خلق عظیم » و همانا تو بر اخلاق نیکو و بزرگ آراسته ای.
و در آیه دیگر همن حسن خلق پیامبر عظیم را عامل موفقیت وی ذکر می نماید :
« و لو کنت فظا غلیظ القلب لا انفضوا من حولک » و اگر سنگدل و خشن بودی،
مردم از اطرف تو پراکنده می شدند.
برخورد صحیح و اخلاق نیکو یکی از راههای پیشرفت در اجتماع می باشد و مهمترین عنصری
است که می تواند انسان را در میان جامعه ، صاحب موفقیت نماید. پیغمبر اکرم (ص) در
سفارش به پسران عبدالمطلب می فرماید : شما هرگز نمی توانید با اموالتان مردم را به
دور خود جمع نمائید بنابراین با چهره های باز و با روی خوش با آنان برخورد نمائید
.
در اهمیت حسن خلق ، روایات بسیاری آمده است از جمله : امام باقر (ع) کاملترین مؤمن
را از نظر ایمان، خوش خلق ترین آنها می داند : کاملترین مردم از نظر ایمان، خوش
اخلاق ترین آنهاست .
و باز امام باقر (ع) می فرماید : ببسم الرجلف فی وجه اخیه حسنه؛ خنده مرد به صورت
برادرش حسنه است .همچنین پیامبر اکرم (ص) می فرماید : سنگین ترین عملی که در روز
قیامت سنجیده می شود حسن خلق است .
بداخلاقی مایه آثار شومی نظیر بی مهری و اختلاف است، که دامنگیر جامعه می شوند و
بسیاری نظیر تنهائی ، و طرد از اجتماع دامنگیر فرد بدخو می گردد.
از طرف دیگر عقوبات اخروی نظیر فشار قبر،حبط عمل،گرفتاری،دوزخ و... از پی آمد های
بد اخلاقی شمرده شده اند.چنانچه پیامبر اکرم(ص)می فرماید:بدرفتاری عمل انسان را
فاسد می کند همانگونه که سرکه عسل را فاسد می کند. در بحث حسن خلق ممکن است
در محدوده مرز و یا به تعبیری معنا و حدود آن سؤال شود که بهترین کمک برای شناخت
آن پاسخی است که امام صادق(ع)فرموده اند:(سه چیز از حسن خلق است)نرمی و محبت،کلام نیکو،خوش
برخوردی با برادر دینی.
- احسان
احسان مفهوم گسترده ای دارد؛که یکی نیکی کردن به غیر است .
در گستره احسان،عناوینی چون انفاق،دستگیری،همکاری و تعاون،کمک به مؤمن و...رخ
نمایی می کند .احسان با همه گستره اش از آداب معاشرت اسلامی است،بلکه از ضروریات
جامعه اسلامی بشمار می رود . یکی از چهره های محبوب قرآن که مورد محبت خداوند است
شخص احسان کننده است چنانچه می فرماید:
« والله یحب المحسنین » خداوند دوست نیکوکاران را دوست می دارد.
« و احسنوا ان الله یحب المحسنین » نیکی کنید که خداوند نیکوکاران را دوست
دارد.
خداوند به مؤمنین دستور می دهد تا به شکرانه احسان خدا با آنها به یکدیگر احسان
نمایند:
« و احسن کما احسن الله ألیک » نیکی کن چنانکه خدا با تو نیکی کرد.
مسلمان در مقابل احسان دیگران مکلف به تلافی است چنانچه پیامبر (ص) می فرماید : هر
کس به شما احسان نمود آنرا تلافی کنید و اگر نتوانستید آنقدر برای او دعا کنید که
فکر کنید تلافی به عمل آمده است .
احسان وقتی ارزشی مضائف پیدا می کند که مسلمان بتواند در مقابل بدی دیگران ، به
تلافی دست نزده و به آنها تا جائیکه ممکن است احسان نماید این مقام مرتبه بالائی
از ایمان است و خداوند در قرآن کریم، بندگان خاص خود را چنین توصیف می نماید :
« و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما » و وقتی نادانها با آنها هم
کلامند (و مورد اهانت آنها)با آنها به خوبی سخن می گویند .